Familie

Mathisse en Joke tijdens een expositie in Vlissingen.

Mathisse was getrouwd met mijn moeder en daarmee was ik officieel zijn stiefdochter. Ik heb een aantal schilderijen van Mathisse aan de muur hangen maar dit schilderij vind ik het meest bijzonder. Mijn dochter kwam iedere week bij opi en omi over de vloer en is een echte creatieveling. Ze hebben samen dit schilderij gemaakt. Livy is begonnen aan het schilderij. Zij kreeg een kader in het midden van het schilderij; de rode cirkel en die heeft zij geverfd. Op de foto is ze acht, maar toen ze dit schilderij maakten was ze vier. Mathisse heeft het schilderij verder afgemaakt tot dit geheel. Hij wist van tevoren niet wat hij ging schilderen en daar hadden we het ook niet over gehad.

Mathisse vertelde niet altijd waar zijn schilderijen over gingen. Dat liet hij graag aan de kijker over en wat die ervoor zichzelf uit haalde zonder er al invulling aan te geven. Wel wilde hij d.m.v. zijn schilderijen maatschappelijke vraagstukken onder de aandacht brengen en bespreekbaar maken.

Als ik het schilderij bekijk dan zie ik in het kader het kind, mijn kind. Nog onbewust van alle onrust in de wereld om haar heen. Maar puur kleur en vrolijkheid en diversiteit van kleur. Dat zie ik in eerste instantie.

Ik zie ook het lijden aan en bij het kruis; het overlijden van mijn man, mijn pijn en de mensen die er omheen staan. Toekijkend, niet weten hoe ze moeten reageren. Iedereen in mijn netwerk heeft zijn overlijden anders ervaren. Niet altijd wetend hoe ze met mij om moesten gaan en/of met hun eigen verdriet. 

Mijn lijden is vervaagd door haar geboorte; toen zij in mijn leven kwam had het leven weer zin. Livy bracht hoop, vrolijkheid en liefde kwam terug in mijn leven. De liefde voor mijn kind verzacht het lijden. Zij brengt licht in een lange periode van duisternis. En toch leeft het beiden naast elkaar; het bestaat beiden iedere dag weer. De pijn is er soms nog steeds, maar is op de achtergrond en zij met haar aanwezigheid is op de voorgrond.

Haar deel van het schilderij ligt op het kruis. Bedekt zij de pijn, het lijden en is dat deels verdwenen? Of is haar rol in het leven een zware en zal zij zelf ook gaan lijden door deze rol. Het is een zware rol die haar is toebedeeld; mijn pijn verzachten met haar komst. Het is haar gelukt, maar wat betekent dat voor haar. Nooit haar vader te leren kennen, hem missen; is dat haar lijden? Soms is dat het geval en dat merk ik in haar dagelijkse leven.

Dit is wat ik zie in het schilderij. Mathisse heeft mij nooit verteld hoe hij het zag. Misschien is dit exact wat hij wilde neerzetten. Misschien zit ik er helemaal naast. Maar dat maakt helemaal niet uit. Iedereen haalt er uit wat hij eruit wil halen. Wat zie jij? Wat betekent dit schilderij voor jou? Voor mij in ieder geval heel veel!

Mirjam & Livy